System podatkowy w Hiszpanii, podobnie jak w innych krajach Unii Europejskiej, opiera się na różnego rodzaju podatkach, m.in. na podatkach dochodowych, VAT, podatkach od nieruchomości oraz podatkach lokalnych. W związku z wynajmem nieruchomości obowiązują szczególne przepisy dotyczące opodatkowania dochodów z najmu zarówno w Hiszpanii, jak i w Polsce. Porównanie systemów podatkowych obu krajów wskazuje zarówno na podobieństwa, jak i różnice.
- Hiszpański system podatkowy składa się z kilku głównych rodzajów podatków:
Podatek dochodowy od osób fizycznych (Impuesto sobre la Renta de las Personas Físicas, IRPF): Jest to progresywny podatek dochodowy obowiązujący wszystkie osoby fizyczne będące rezydentami podatkowymi w Hiszpanii. Stawki podatkowe w 2024 roku będą wynosić od 19% do 47%, w zależności od poziomu dochodów.
Dla porownania w Polsce obowiązują dwie stawki podatku progresywnego – 12% i 32% – w zależności od poziomu dochodów. Alternatywnie osoby fizyczne mogą zdecydować się na podatek liniowy w wysokości 19%, gdy prowadzą działalność gospodarczą.
VAT (Impuesto sobre el Valor Añadido, IVA): Podstawowa stawka VAT w Hiszpanii wynosi 21% ( w Polsce 23% ), ale istnieją również stawki obniżone – 10% i 4% – które mają zastosowanie do niektórych towarów i usług ( w Polsce 8% i 5% ).
Podatek od nieruchomości (Impuesto sobre Bienes Inmuebles, IBI): Jest to podatek lokalny płacony corocznie przez właścicieli nieruchomości. Wysokość podatku uzależniona jest od wartości katastralnej nieruchomości oraz jej położenia (gminy) czyli podobnie jak w Polsce.
Podatek od wynajmu nieruchomości
Dochód z wynajmu nieruchomości w Hiszpanii jest traktowany jako dochód podlegający opodatkowaniu w ramach IRPF. W przypadku nieruchomości wynajmowanych dochód netto oblicza się jako różnicę pomiędzy przychodami z wynajmu a kosztami związanymi z utrzymaniem nieruchomości, takimi jak koszty remontu, ubezpieczenia, odsetki od kredytu hipotecznego i amortyzacja (3% wartości nieruchomości). W Hiszpanii właściciele nieruchomości mogą skorzystać z ulgi podatkowej w wysokości 60% dochodu netto z najmu, jeśli nieruchomość jest wynajmowana na cele mieszkalne.
W przypadku nierezydentów dochody z wynajmu nieruchomości w Hiszpanii podlegają stałej stawce podatku w wysokości 24% (19% dla mieszkańców UE). W takim przypadku nie można odliczyć kosztów wynajmu.
Dochody z wynajmu nieruchomości w Polsce mogą być opodatkowane na dwa sposoby:
Zasady ogólne (skala podatkowa 12% i 32%): Dochody z wynajmu są opodatkowane stawkami progresywnymi, a właściciele nieruchomości mogą odliczyć koszty generujące przychód (np. koszty utrzymania, odsetki od kredytów, amortyzację).
Jednorazowa wpłata od przychodów ewidencjonowanych: Jest to uproszczona forma opodatkowania, gdzie podatek wynosi 8,5% do 100 000 zł rocznie, a 12,5% powyżej tej kwoty. W takim przypadku podatnik nie może odliczyć wydatków na wynajem.
2. Porównanie systemów podatkowych Hiszpanii i Polski
Istnieje szereg istotnych różnic w obu systemach w zakresie opodatkowania dochodów z wynajmowanej nieruchomości:
Stawki podatkowe: W Hiszpanii obowiązuje ryczałtowa stawka podatku dla nierezydentów (24%), która jest wyższa od podstawowej stawki ryczałtowej w Polsce (8,5%). Mieszkańcy Hiszpanii mogą jednak korzystać z progresywnego systemu podatkowego z możliwością odliczenia na zasadach ogólnych obowiązujących w Polsce.
Odliczenia wydatków: W obu krajach mieszkańcy mogą odliczać różne wydatki związane z wynajmem nieruchomości. Dodatkowa ulga podatkowa w wysokości 60% w Hiszpanii może znacznie obniżyć podstawę opodatkowania.
Podatek dla nierezydentów: W Hiszpanii nierezydenci płacą wyższy podatek bez możliwości odliczenia wydatków (24% lub 19 dla rezydentów UE), natomiast w Polsce nierezydenci mogą skorzystać z jednorazowej płatności.
Podsumowując, systemy podatkowe w Hiszpanii i Polsce różnią się w zakresie regulacji wynajmu nieruchomości, co jest istotne dla inwestorów i właścicieli nieruchomości, zwłaszcza tych, którzy są właścicielami nieruchomości w obu krajach.
Zapraszamy do kontaktu.
